ارائه توصیه های حسابرسی داخلی که به نتیجه می رسد قسمت دوم

ارائه توصیه های حسابرسی داخلی که به نتیجه می رسد قسمت دوم

توصیه حسابرسی داخلی قسمت دوم که در چند قسمت می خواهیم بیان کنیم.

2) یافته ها را یادداشت کنید

هنگامی که یک حسابرس داخلی با ضعف کنترلی مواجه می شود، بدون قضاوت در مورد وضعیت یا شرایط آن، باید بر واقعیت ها تمرکز کند.

حسابرس داخلی باید همیشه در ارزیابی وضعیت و تأثیر آن بر عملکرد فرآیند، با در نظر گرفتن اهداف تجاری و ریسک پذیری، عینی بماند.

3) توصیه را ارائه دهید

توصیه های حسابرسی شامل راهنمایی است که اقداماتی را که باید توسط مدیریت انجام شود برجسته می کند.

هنگامی که اجرا می شود، خطرات فرآیند باید کاهش یابد و عملکرد باید افزایش یابد.

بسته به فرهنگ شرکت و تأثیر موضوع، توصیه ها می توانند کم و بیش جزئی باشند.

حسابرسان باید تعادلی بین خیلی ساده انگارانه بودن و ارائه رویه های بیش از حد دقیق برای انجام وظایف مدیریت پیدا کنند.

همچنین، مرتبط بودن و جدی بودن یافته بر لحن گزارش تأثیر خواهد گذاشت.

به عنوان مثال: “مدیریت می تواند / باید / یا باید اقدامات زیر را انجام دهد …”

انواع توصیه ها:

بسته به ارتباط و پیچیدگی موضوعات ذکر شده، سطح توصیه های مربوطه ممکن است متفاوت باشد.

در اینجا، من سعی کردم چند دسته را ایجاد کنم:

اقدامات مستقیم:  زمانی که یک علت ریشه ای به طور دقیق شناسایی شده باشد، حسابرس می تواند اقدامات خاصی را توصیه کند که قابل دستیابی است.

در موارد خاص، می‌توان آن‌ها را در حین کار میدانی اجرا کرد و این وضعیت را می‌توان در گزارش به عنوان «خطاب‌شده» اشاره کرد.

به عنوان مثال: “کارمند AP باید در مورد نحوه پردازش انواع پرداخت خاص برای اطمینان از استفاده از کدگذاری صحیح آموزش ببیند.”در این مورد توصیه بسیار خاص است.

با این حال، تصمیم گیری در مورد ابزار و زمان رسیدن به این هدف به عهده مدیریت است. اگر این آموزش در حین کار میدانی رخ داده باشد، موضوع را می توان به عنوان “خطاب شده” طبقه بندی کرد.

عمومی: مواردی وجود دارد که بیش از یک گروه تجاری در حل یک موضوع دخیل هستند و اقدامات مشترکی برای تعیین اقدامات برای حل آن انجام می شود.

از آنجایی که این وضعیت پیچیده‌تر است، حسابرس می‌تواند در توصیه راهنمایی کند، اما احتمالاً نه یک برنامه عملیاتی دقیق.

به عنوان مثال، توصیه ممکن است به این صورت باشد: «سرپرست ها باید به طور همزمان به منابع انسانی و فناوری اطلاعات در مورد هر گونه تغییر در سازمان خود اطلاع دهند تا از حفظ پروفایل های کاربری مناسب اطمینان حاصل کنند.

یک رویه رسمی باید برای اطمینان از تحقق این امر تعریف شود.

علاوه بر این، فناوری اطلاعات ممکن است ابزارهایی را برای تسریع این فرآیند و محدود نگه داشتن داده‌ها به «فقط بر اساس نیاز» پیشنهاد کند.

در این مورد، حسابرس گزینه ها را باز می گذارد اما حداقل الزامات ایجاد می شود.