درک کیفیت حسابرسی

درک کیفیت حسابرسی

درک کیفیت حسابرسی

بهبود کیفیت،ضامن بقا و پیشرفت است.

این موضوع به خصوص در سیستم های رقابتی و مبتنی بر بازار آزاد،به خوبی آشکار و انکار ناپذیر است.

زیرا مشتری و مصرف کننده همواره طالب بهترین کیفیت ها هستند.

به عبارتی بی توجهی به کیفیت و ارتقای آن،هر فعالیتی را به سمت توقف و اضمحلال پیش خواهد برد.

نظارت پذیری،همواره سبب ارتقای سطح کیفیت کارها می شود.

از طرفی اشاعه این فرهنگ،محیط را همواره در حالت احساس مسئولیت نگاه می دارد.

و وجود و حضور سازمانی نظارتی انند حسابرسی با چنین مشخصه ای در عرصه ی فعالیت های اقتصادی و صنعتی،قطعا فرهنگ حساب خواهی و حساب دهی را ترویج خواهد داد.

که لازمه سلامت اقتصاد و صنعت در هر کشوری است(یعقوب نژاد و امیری،1386).

درک کیفیت حسابرسی از دیدگاه برخی از پژوهشگران به شرح زیر است:

دی آنجلو(1981)،نتیجه می گیرد که مؤسسات حسابرسی بزرگتر،انگیزه کمتری برای رفتار فرصت طلبانه داشته.

و از این رو،برداشت استفاده کنندگان از کیفیت حسابرسی،آنان را در وضعیت بهتری قرار می دهد.

مورلند(1995)،در پژوهش خود نشان داد که الزامات کمیسسیون بورس و اوراق بهادار برای مؤسسات حسابرسی بزرگ دنیا،منجر به درک بهتر کیفیت حسابرسی بالا توسط استفاده کنندگان شده است.

لی دانگ(2004)،در پژوهش خود بیان کرده است که برداشت استفاده کنندگان از کیفیت حسابرسی،معرف کیفیت واقعی حسابرسی است.

در میان پژوهش های انجام شده،بیشتر این متغیر اندازه،مورد استفاده قرار گرفته.

و فرض شده است که مؤسسات حسابرسی بزرگ،کیفیت حسابرسی بالاتری نسبت به مؤسسات کوچکتر دارند.

البته دو پیش فرض اصلی این موضوع (اولاً،مؤسسات حسابرسی برای تمام صاحبکاران در تمام دوره های مالی،کیفیت حسابرسی یکسانی ارائه کرده.

و ثانیاً،کیفیت تمام مؤسسات حسابرسی بزرگ با کوچک،یکسان است).

خود مورد چالش قرار دارد.

(حسابرس در اظهار نظر حرفه ای خود،به دنبال آگاهی از واقعیت عینی است که دستیابی به آن معمولاً غیر ممکن خواهد بود.

اعتقاد واقعی که همانا  آگاهی از واقعیت عینی است.

به نگرش ذهنی باور کننده و همچنین وجود واقعیت بستگی دارد(بیانیه بنیادی حسابرسی،1973).