عوامل تأثیرگذار بر حق الزحمه ی حسابرسی قسمت پنجم

عوامل تأثیرگذار بر حق الزحمه ی حسابرسی قسمت پنجم

حق الزحمه ی حسابرسی قسمت پنجم که در این قسمت به ادامه ی قسم های قبل می پردازیم.

در چرخه ی تولید گزارش های حسابرسی دقیقا مشابه تولید کالایی از ترکیب های گوناگون عوامل سرمایه و نیروی کار و مدیریت استفاده شده.

و هنر حسابرسان در این مفهوم کلیدی نهفته است.

که در اجرای آزمون های حسابرسی مربوط به رسیدگی به یک واحد اقتصادی،ضرورتا در مورد چگونگی ترکیب این عوامل،تصمیم گیری نمایند.

با توجه به این که در عصر جهانی شدن و جهان متدوام متغیر،رعایت استانداردهای حسابرسی وظیفه ای دائماً در حال تغییر است.

و این تغییر،حاصل دگرگونی در شرایط محیطی و تغییر در الزامات حاکم بر گزارشگری مالی است.

لذا وجود شرایط متغیر در به کارگیری ترکیب های متفاوت عوامل تولید برای اجرای فنون مختلف حسابرسی با لحاظ پاره ای از محدودیت ها،از ویژگی های خدمات حسابرسی شده است.

مبانی علم اقتصاد به ما می آموزد که قیمت تمام شده در هر واحد تولیدی خدماتی « شامل م شامل مؤسسات حسابرسی»،تابعی از سه عامل عمده ی «نرخ بازده فرایند تولید،حجم کل تولید مورد انتظار و برنامه زمانی تحویل محصول به مشتریان است».

بر پایه همین مبانی با افزایش نرخ بازده فرآیند تولید و خدمات،انتظار می رود مخارج این فرآیند نیز افزایش و با افزایش حجم تولید و خدمات نیز تصور بر آن است.

که بهای هر واحد تولید شده کاهش یابد و از طرف دیگر با افزایش فاصله ی زمانی تحویل محصول به مشتریان،مخارج مربوط نیز در محدوده ی ظرفیت عادی تولید کاهش یابد.

در حالی که باید توجه داشت که محصول خدمات حسابرسی یک محصول سفارشی است که طی یک دوره ی خاص تهیه می شود.

و با محصولات آماده سیستماتیک تفاوت دارند.

لذا بهای این محصول همگون سایر کالاها و خدمات سفارشی متفاوت از کالاها و خدمات معمولی است.

از دیگر منظر باید توجه داشت که اجرای عملیات حسابرسی مستقل سالانه و سال مالی واحد های مورد رسیدگی در بیشتر موراد بر سال تقویمی منطبق است،

لذا عرضه ی محصول نهایی فرآیند حسابرسی (گزارش حسابرس مستقل) عمدتا در چهار ماه اول سال بعد عملیات تقویمی صورت می گیرد.

اگرچه حسابداران رسمی و واحد های مورد رسیدگی «یکی از خریداران گزارش حسابرسی» درصدد هستند تا با توسل به اقداماتی نظیر تغییر سال مالی صاحب کاران،افزایش بررسی میان دوره ای و آزمون های رعایت از سوی حسابرس مستقل،بهای خدمات حسابرسی را کاهش دهند.

اما محدودیت های زمانی حاکم بر رسیدگی های حسابرسی و تأکید بر مهلت قانونی تجویز شده از سوی مراجع نظارتی در مورد مقطع زمانی تحویل گزارش حسابرس مستقل،در بیشتر موارد موجب  افزایش مخارج حسابرسی می شود.

وجود چنین قوانین و مقرراتی سبب شده تا در هر سال،حسابداران رسمی بیش از ساعات متعارف کار کنند که این امر موجب تحمیل هزینه های جانبی نظیر مخارج اضافه کاری کارکنان،هزینه آب و برق و ملزومات مصرفی محل فعالیت حسابرسی می شود.

زیرا با افزایش حجم تولید،مخارج مرتبط با آن نیز افزایش پیدا می کند،

در حالی که چنین ویژگی محدودیتی در تولید کالاها وجود ندارد.

مثلا در صورت فشار مشتریان «خریداران» برای خرید خودرو قرارداد های پیش فروش منعقد و با اعطای سود به خریداران تطویل مدت تحویل کالا را جبران می کنند که چنین مواردی در خدمات حسابرسی غیر ممکن است.

–نشریه ی تخصصی جامعه حسابداران رسمی

شماره ی53،بهار1400