چارچوب کیفیت حسابرسی:

چارچوب کیفیت حسابرسی در اغلب پژوهش های تجربی انجام شده پیرامون کیفیت حسابرسی به نوعی در رابطه با ریسک حسابرسی تعریف شده است. ریسک حسابرسی آن ریسکی است که حسابرس درباره صورت های مالی حاوی تحریف با اهمیت،نظر نامعتبر ارائه کند. برای مثال،دی آنجلو 1981 کیفیت حسابرسی را به عنوان احتمال ارزیابی بازار از تحریف های با اهمیت موجود در صورت های مالی که توسط حسابرس کشف نشده است. گزارش تحریف های مذکور،تعریف نموده است. اکثرتعاریف دیگر از کیفیت حسابرسی به رغم متفاوت ها،برخی از ویژگی های دی آنجلو را بازتاب می دهند.

تعریف دی آنجلو،ویژگی انتقادی از درک تاثیر حسابرسی بر اطلاعات صورت های مالی را نشان می دهد. بیانیه مفاهیم بنیادی حسابرسی،به توانایی حسابرس برای کنترل کیفیت اطلاعات تولیدی یا اطمینان بخشی از مطابقت آن ها با اصول پذیرفته شده حسابداری می پردازد.

مطابق قسمت از تعریف دی آنجلو این امر به شایستگی حسابرس یا توانایی کشف تحریف با اهمیت مربوط می شود. قسمت از تعریف فوق،یعنی احتمال گزارشگری تحریف مذکور،موکول به استقلال حسابرس می باشد.

از آن جا که تضاد منافع بین استفاده کنندگان و تهیه کنندگان اطلاعات منجر به افزایش تقاضا برای حسابرسی می شود بنابراین استقلال باید ویژگی بنیادی حسابرسی باشد. درجه شایستگی و استقلال حسابرس به اجزای کیفیت حسابرسی وابسته است.  نکته مهمی که تعریف دی آنجلو وجود دارد این است که این تعریف در زمینه ی احتمالات ارزیابی شده بازار جای می گیرد.

از این رو،این تعریف به درک بازار این که آیا حسابرس عملیات حسابرسی را با شایستگی انجام داده و نیز میزان در ک از شایستگی  انجام داده و نیز میزان درک از استقلال حسابرس،وابسته است. دی آنجلو با معرفی مفهوم درک بازار از شایستگی و استقلال حسابرس به سمت تاکید بر اجزای کیفیت حسابرسی تغییر جهت می دهد.

ورودی ها:

ورودیها بهشرح زیر تقسیم بندی میشوند:

الف – اخالق، نگرش و ارزشــهای حسابرســان، کــه متأثر از فرهنگ غالب مؤسسه های حسابرسی هستند.
ب – دانــش و تجربــه حسابرســان و زمانی که به حسابرســی اختصاص میدهند.
ج – اثربخشی فرایند حسابرسی و رویه های کنترل کیفی.

ویژگیهای کیفی موارد یادشده در سطوح زیر طبقه بندی میشوند:

الف- در سطح کار حسابرسی؛
ب- در سطح مؤسسه حسابرسی، همچنین به طور غیرمستقیم، تمام حسابرسیهای انجام شده مؤسسه حسابرسی؛
ج- در ســطح ملی (یا حوزه گزارشگری) و همچنین به طور غیرمستقیم، برای تمام مؤسســههای حسابرسی فعال در آن کشور و حسابرسیهای انجام شده.

خروجی ها:

خروجیهای حسابرسی اغلب با توجه به شرایط محیطی، از جمله الزام های قانونی، تعیین میشوند. همچنین، برخی ذینفعان نسبت بــه دیگران بر ماهیت خروجی ها تأثیر بیشتری دارند. در واقع، برای برخی ذینفعان، مانند سـرمایه گذاران شــرکتهای بورســی، گزارش حسابرسی
خروجی اصلی است و در حال حاضر به طور نسبی استانداردسازی شده است.

کنش ها میان ذینفعان اصلی

تک تک ذینفعان در زنجیره تأمین گزارشگری مالی، نقش مهمی در حمایت از گزارشگری مالی باکیفیت ایفا میکنند. همچنین، روش کنش ذینفعان نیز بر کیفیت حسابرسی تأثیرگذار است. این کنشها، شامل ارتباطهای
رسمی و نیز غیررسمی، زیر تأثیر شرایط محیطی قرار دارند که موسسه حسابرسی در آن انجام میشود و امکان ارتباط پویا بین ورودی ها و خروجیها را فراهم میکنند.
به طور مثال، در مرحله برنامه ریزی، بحث و تبادل نظربین حسابرس و ارکان راهبری بر استفاده از مهارتهای متخصصان ورودی و قالب و محتوای گزارش حسابرس به ارکان راهبری خروجی، تأثیر میگذارد.

کیفیت حسابرسی:

کیفیت حسابرسی تعریف های گوناگونی کرده اند. در ادبیات حرفه ای کیفیت حسابرسی در رابطه با میزان رعایت استانداردهای حسابرسی مربوطه تعریف می شود.

در مقابل پژوهشگران حسابداری ابعادی چندگانه برای کیفیت حسابرسی قائلند و این ابعاد اغلب به تعاریفی که ظاهری متفاوت دارند منجر می شود عمومی ترین تعریف ها از کیفیت حسابرسی عناصر زیر را در بر می گیرد:

• احتمال وجود اشتباهات عمده در صورت های مالی که حسابرس بتواند آن ها را کشف و گزارش کند.
• احتمال این که حسابرس برای صورت های مالی حاوی اشتباهات با اهمیت گزارش مشروط صادر نکند.
• سنجه ای برای توان حسابرس در کاهش اشتباهات و تحریفات جانب دارانه و بهبود کیفیت داده های حسابداری دقت اطلاعاتی که حسابرس درباره آن ها گزارش صادر کرده است.

تعاریف مذکور درجات متفاوتی از ابعاد شایستگی و استقلال حسابرسان در انجام حسابرسی و همچنین چگونگی درک استفاده کنندگان از استقلال آن ها را در بر می گیرند.

اگر چه کیفیت درک شده حسابرسی می تواند با کیفیت واقعی حسابرسی مرتبط باشد اما لزوما یکسان نیست.

بنابراین،حسن شهرت و مراقبت حرفه ای برای حفظ ویژگی های واقعی کیفیت حسابرسی و کیفیت درک شده استفاده می شود.

به علاوه،باید در نظر داشت که مراقبت حرفه ای حسابرس کیفیت اطلاعات صورت های مالی را تحت تاثیر قرار می دهد در حالی که حسن شهرت حسابرس چگونگی درک ذی نفعان از اطلاعات مذکور را متاثر می سازد.